حیرت وبژگی دلهای بیدار است . آن کس که از عظمت ها روی برتافته است ،هرگز جرعه های هوشیاری زدای مستی خیز را نخواهد نوشید. شب پره ها هرگز خیره نمی شوند . هجوم نور آنان را متوقف نمی کند و چشم هایشان هرگز پرواز نورانی زیباییها را به بند نمی کشد. بیهوده ترین کار دعوت خفاشان به سرچشمه های نور است . با هیچ سحری نمی توان بند از دل شب پره ها گشود و جامی از زلال نور برسر سفره ادراک آنان گذاشت. آن کس که چشم برهیمنه و شکوه کوهساران باز کند دلش از دست خواهد رفت. عشق محصول مستقیم حیرت است و حیرت ، همسایه ی از خود بریدن ، اوج گرفتن و بال در بال پرواز دوختن...